Rinjani Trekking

Na twee heerlijke weken in Villa Gem, waar we ons hebben ondergedompeld in luxe, was het tijd om uit onze comfortabele bubbel te stappen en een vulkaan te beklimmen.

Ik dacht dat ik fit genoeg was om probleemloos deze berg op te gaan, en werd even met beide beentjes op de grond neergezet. Het was vet, maar ook vet zwaar. Wij kiezen ervoor om drie dagen te hiken. Hieronder lees je mijn ervaring.

Lees hier meer over de verschillende pakketten, tips en een paklijst voor Rinjani.

Mount Rinjani beklimmen

Nietsvermoedend en vol goede moed worden we opgepikt uit Kuta in een mooie wagen. Na een kleine drie uur rijden komen we aan bij onze lodge (https://g.co/kgs/AJebMP4), waar we de nacht doorbrengen. De lodge valt tegen, het is heel primitief en ik merk dat ik echt even moet omschakelen na een overdaad aan comfort. Ik slaap weinig en dit gaat me opbreken, kom ik later achter. Lees hier de review over de lodge.

Senaru Lombok

We eten een hapje bij Cafe Rifka echt een aanrader! Ik heb hier heerlijke Urab Urab gehad. Een goede bodem voor de klim. De volgende ochtend eten we een bordje rijst en worden we opgepikt. We laten onze koffers achter en nemen alleen het hoognodige mee. De komende drie dagen lopen we namelijk met deze bagage op onze rug. 

Rinjani Hike dag 1

Na een dodemansrit achterin een kleine truck komen we het park binnen en starten we aan onze eerste hike richting Basecamp, rond 8:30. Onze Guide Tagu vertelt dat we 3 stops hebben onderweg. De eerste stop is vrij snel. We worden vergezeld door koeien en krijgen een candybar. Bij onze tweede stop (10:00) eten we een heerlijke lunch van kip, groenten (Tjap tjai) en rijst met vers fruit. 

Waar het eerste deel nog vrij vlak en ontspannen was, begint nu het echte werk. We beginnen te klimmen (qua hoogte) en het begint te regenen. Ik dek mijn rugtas af met mijn poncho om te voorkomen dat mijn schone kleding de eerste dag al nat regent. Bij de tweede stop wachten we tot de ergste regen voorbij is. We hebben er nog steeds zin in en hiken moedig door tot we rond 14:00 basecamp bereiken. 

Wij deden 3,5 uur over de totale hike (pauzes niet meegerekend), waarbij we 1.600 meter klommen.  

Rinjani Basecamp

Het uitzicht is prachtig en nadat we een paar jaloersmakende plaatjes hebben geschoten zoek ik een boom op om mijn blaas in de buitenlucht te legen.

Dit is even slikken. Het basecamp wordt dagelijks door veel mensen bezocht en afval verwerken is een issue in Indonesie. Er zijn geen douches/toiletten en geen afvalbakken. Mensen doen hun ontlasting dus gewoon achter een boom. De plek die ik uitzocht is populair en ik glijd bijna weg over de mensenpoep. Heel ranzig, maar je krijgt van mij de complete, ongefilterde ervaring. 

Dat het niet een hygienische plek is, blijkt ook wel uit het feit dat er veel muizen, vliegen en apen zijn die agressief op je afkomen wanneer je met voedsel rondloopt. Onze prive chef serveert ons gebakken bananen en vervolgens een heerlijke curry waar we tijdens de zonsondergang van genieten. 

Op het dunne kampeermatrasje slaap ik maximaal 1,5 uur en om 1:00 ben ik klaarwakker. We schieten in onze warme kleren, drinken een oploskoffie (ik ben geen fan van de Indonesische koffie dus ik heb altijd kleine zakjes bij me op reis) en eten een getoast wit broodje met zout, suiker en chocopasta. Bijzondere combi, maar het smaakte prima. Om 2:00 vertrekken we het holst van de nacht in, met een zaklamp op ons hoofd.

Rinjani Summit

We lopen in een stoet van ~50 man, allemaal lampjes die elkaar opvolgen de berg op. Je hebt geen idee waar je langsloopt want je ziet maar een paar meter voor je. Wat je wel ziet, zijn de lampjes boven je, die aantonen hoe steil de berg is en hoeveel je nog moet klimmen. Verstand op 0 en doorgaan.

Het eerste stuk is het klimmen en klauteren geblazen. Het tweede stuk is iets vlakker, waarbij je over een pad via de bergtop naar boven loopt. Het laatste stuk is het meest berucht. Iedereen die Rinjani heeft beklommen, zal je vertellen hoe zwaar dit is. Je zwoegt op een steile helling door het stugge vulkaangruis. Na elke stap omhoog zak je twee stappen terug. Je klautert ruim een uur en over je linkerschouder zie je glooiing van de opkomende zon. Je zet nog even aan aan om die zonsopkomst niet te missen boven op de berg. 

Wanneer je niet de eerste bent is het redelijk druk op de berg. Iedereen dromt naar de rand om foto’s te maken. Ergens is het gezellig, je maakt toch deel uit van een select gezelschap die hetzelfde hebben doorstaan om hier te komen. We schieten wat foto’s, proberen in het moment te genieten van het uitzicht en gaan met het befaamde bordje op de foto. 

Eind goed, al goed. Tijd voor de afdaling, en die is straf. Omhoog was zwaar maar ik had een doel voor ogen. Afdalen valt me mentaal en fysiek zwaar. Het voelt bijna als skiën als ik afdaal en vanwege de drukte moet ik soms de stenen ontwijken die de mensen achter me per ongeluk voor mijn voeten rollen. De terugweg is prachtig, maar er lijkt geen eind aan te komen. Ik ben door mijn reserves heen gebrand en twee nachten zonder slaap breken me op. 

Het huilen staat me nader dan het lachen, maar we komen heelhuids terug op het kamp. We krijgen een kopje koffie en een ontbijtje; gebakken ei met patat. Na welgeteld een half uur is het tijd om onze spullen weer te pakken voor de volgende hike van die dag. Ik ben kapot, maar hijs de rugtas op mijn rug en met mijn kiezen op elkaar volgen de we gids.

We vertrokken om 2:00 en zijn om 9:00 weer op Basecamp. Tot aan de summit stijgen we nog eens 1.142 meter.

Rinjani Hike dag 2

Wanneer je de vulkaan beklimt kun je kiezen tussen twee routes. Wij kiezen de route met de minste mensen, waarbij we 3 watervallen zien. De tweede hike begint met een stevige afdaling via rotsen. Vroeger zat hier een trap, waarmee een soort sluiproute gecreëerd werd. Helaas is de trap verwoest door de aardbeving van 2018.

De tocht is zwaar en ik verlies beetje bij beetje het plezier in de trekking. Ik betrap mezelf op een steekje jaloezie; sommige mensen dalen vandaag helemaal af en slaepen vanavond weer prinsheerlijk in hun eigen bed.

Rinjani Lake

Na een stevige afdaling waarin ik de boel flink vertraag, komen we om 13:00 aan bij Lake Rinjani, waar wederom een heerlijke lunch wordt verzorgd door Dandi (spicy noodles). Ik voel me vies en wil een duik nemen in het meer, maar het is fris en helaas wordt ook hier veel afval achtergelaten. Vlot vervolgen we onze hike naar de hotspring, een klein – maar gloeiend heet meertje. Onder toeziend oog van een tiental apen laat ik me met kleding en al in het hete water zakken en ik voel hoe mijn lijf ontspant. Het is toch wel heel cool. 

Het tweede kamp

Een volle maag en een half uurtje ontspanning doen me goed. Met frisse energie vervolgen we onze weg naar het tweede kamp. De route is prachtig en ik geniet intens van elk moment. Via de rivier hiken we op ons gemak naar het tweede camp. Dit kamp is een verademing ten opzichte van het relatief smerige basecamp naast de summit. Het is er schoon, we hebben geen tenten om ons heen en we kunnen ons wassen met water wat van de berg komt. Ik poets voor het eerst sinds vertrek mijn tanden. We genieten van een heerlijke nasi goreng en duiken na zonsondergang onze tent in.

Van Basecamp naar het tweede kamp zijn we in totaal ruim zeven uren onderweg (inclusief pauzes).

Rinjani Hike dag 3

Na een lange nacht (20:00 tot 6:00) ontbijten we met een zout-zoet casino broodje en een lekkere bananenpannenkoek. Daarna is het tijd voor onze laatste hike. Met 1 tussenstop lopen we in totaal 6 uren tot aan de ingang van het park, waar onze taxi op ons wacht.

Hoewel dit een relatief makkelijke hike zou moeten zijn, ben ik alsnog 2 uren aan het ploeteren, klimmen en klauteren. Ik probeer te genieten van de laatste uurtjes, maar vind het ook wel fijn dat deze trip er straks weer op zit. Dandi schotelt ons nog een laatste maal voor: spaghetti met gekookt ei. Na een korte tussenstop voor de koffers (en een pitstop bij de Starbucks in Mataram ;)) arriveren we moe maar voldaan tegen 18:00 weer in Kuta.

Heb je vragen over Rinjani? Stuur me een bericht via het contactformulier of via Instagram 🙂 

Hoe duur is Rinjani?

Ik betaalde 220,- euro voor Rinjani. Hier zat het volgende bij:

• Taxi vanuit Kuta naar Senara (fijne, grote auto met airco)
• Overnachting in Senara
• Pickup naar het National Park
• Entree National Park
• 3 Maaltijden per dag (superlekker eten)
• Onbeperkt water/thee/koffie
• Fruit na de maaltijd
• Onbeperkt snacks (voornamelijk verpakte koekjes)
• Gids
• Porter
• Tent + matras + slaapzak
• Plastent (gat in de grond met een tent er omheen)
• Koffers mogen achterblijven in de lodge in Senara
• Taxi terug naar Kuta met tussenstop om koffers op te pikken (fijne, grote auto met airco)